boli

Po 9 latach blogowania okazuje się, że muszę dostać upomnienie w komentarzach, żeby się spiąć i wklepać kilka słów;) Ale jakoś tak wydaje mi się mało ciekawe pisanie wciąż o tym samym, że boli i boli i BOLI.

Próbuję wyszukiwać w naszym życiu co ciekawsze momenty, okraszać je wesołymi obrazkami ale prawda jest taka, że wciąż coś boli. I ja nie wiem co. Albo wiem - bolą różne kawałki na zmianę a czasem nawet pewnie bolą hurtem. Ale ja nie jestem w stanie stwierdzić które ani nie jestem w stanie tego bólu opanować. Bo na przykład wczoraj zaczęło się po południu. Poszła nospa forte, ibuprom oraz 2 x apap. I bolało większość popołudnia. A ty siedź człowieku i patrz na to. Możesz ewentualnie spróbować jak smakuje tynk ze ścian. 

Potem przestało na jakiś czas a wieczorem wróciło i poszły dwie nospy forte, 2 x paracetamol w czopku oraz ibuprom. I bolało do 3.30 rano.

Dziś mieliśmy spędzić miłe popołudnie z chrzestną Młodej i jej (chrzestnej oczywiście) małżonkiem z okazji niedawnych imienin Agnieszki. I lipa z sosną - musieliśmy odwołać bo... boli. Znowu boli. Ciekawe czy tej nocy pośpimy czy też niespecjalnie. 

I co ja mam tu jeszcze dodać w temacie. Że bezsilność jest straszna, że w taką długą bezsenną noc nie sposób racjonalnie myśleć i opanowywać emocje. Że się bluźni ile wlezie, łzy tryskają poziomo i człowiek chciałby zjeść swoje paznokcie po łokcie. Bo czemu nie ma takiego pstryczka, po naciśnięciu którego można by przejąć ten cholerny ból? Niechby bolało mnie, ja sobie z tym poradzę. Młoda nie rozumie czemu jej życie ostatnio składa się głównie z cierpienia. Dlaczego? Po co? Jaki w tym sens? 

To ja już sobie pójdę. Starczy na dziś.