kilka spraw

Po pierwsze - Mała dobrze. Wróciła do szkoły w poniedziałek. Po makabrycznej serii prawie wcale nie spała - tylko jedną dobę - jak na jej możliwości to pikuś.
Dziękuję za wsparcie w komentarzach. Nie miałam siły odpisywać ale każde dobre słowo jest nie do przecenienia. Mamo Karolki - znów ratujesz mój tyłek :)

Po drugie - dziś miałam przez moment taki wystrzał adrenaliny, że klękajcie narody. Przez najbliższy rok nie będę jeździć na roller coasterze, przysięgam. Otóż mój blogasek został zalinkowany na fejsie. W dobrej wierze i w ogóle ale kto mnie zna ten może sobie wyobrazić jaka panika mnie ogarnęła. Tyle lat pisałam pod hasłem, cichutko pod miotełką a tu nagle staty przebiły sufit biednego blogaska.
Wystraszyłam się. Najbardziej tego, że odkryją mnie ludzie z pracy, rodzina bliższa i dalsza, znajomi, którzy kompletnie nie mają pojęcia o naszym życiu. A już na pewno nie o intymnych sprawach Małej.
Potem się uspokoiłam i wróciła mi zdolność myślenia. Przynajmniej częściowo. I wymyśliłam, że właściwie to nic nie dzieje się bez przyczyny, że może tak miało być, mały wstrząsik, który postawi mnie do pionu to raz. Przestanę się mazać bo przecie jeszcze niedawno twierdziłam, że ja się nie mażę. Dwa - dlaczego tzw. znajomi normalsi mają nie poczytać sobie jak to wszystko u nas od kuchni wygląda? Może to też nie stanie się bez przyczyny.
Trzy - jeśli trafi tu ktoś nowy z Rettowej rodziny - powitam serdecznie. Proszę zająć miejsca, zadbać o popcorn, tylko ostrzegam - zwłaszcza młode Rettmamy - ostatnio nadajemy same horrory, więc profilaktycznie waleriana też nie zaszkodzi.
Jednak uprasza się bardzo o nie linkowanie na fejsie. Kto miał do Rettowa zajrzeć to zajrzał, ja wciąż cenię sobie kameralność tego miejsca. 

A tak w ogóle od czapy to po trzecie - matka przeżywa kryzys wieku średniego. Zaczęłam biegać. Tak, tak, proszę nie regulować odbiorników - matka postanowiła ŻYĆ ZDROWO. Po ośmiu miesiącach od rzucenia fajek czas się ogarnąć i zadbać o formę. A że po czterdziestce tak mi się porobiło, że jak sobie coś umyślę to żeby za przeproszeniem skały srały, to nie dość, że codziennie biegam i chodzę na siłkę, to również zdrowo i rozsądnie jem. Zgodnie z dietą, którą przepisał mi trener. Bo mam kurde trenera!
I nic to, że ta dieta to ma być zdrowa i mnie odchudzić a mam wrażenie, że nigdy w życiu nie żarłam takich ilości. Nic to, że jem produkty do tej pory zakazane bo w huk kaloryczne takie jak chlebek (że niby żytni to mnie nie utyje), orzechy i różne inne słoneczniki tudzież dynie. Oraz zupełnie nic to, że nie wyrabiam się w czasie i ledwie zjem jeden nieprawdopodobnie zdrowy posiłek a już muszę zaczynać przygotowywać następny bo wszystkich ma być sześć. Podobno wraz z ruszeniem tyłka z kanapy to ma działać.
Daję sobie dwa tygodnie - jeśli nie schudnę nawet kilograma to ostrzegam, przestanę jeść w ogóle. Będę się żywić kosmiczną energią. Albowiem po czterdziestce jest to chyba jedyny cholerny sposób na zrzucenie nadwagi, która powstała na skutek wkroczenia na ścieżkę zdrowia. Żadne Dukany i kopenhadzkie nie dały mi rady, włącznie z szeroko reklamowaną Lineą 40+. Mówię Wam, nie przekraczajcie czterdziestki, to kiepski interes jest.