kalendarzyk wszystkiego

Zaczęłam pisać tę notkę w ten sposób - niech mnie ktoś dobije. Ale zaraz zastanowiłam się nad swoim biadoleniem i skasowałam ten durny początek. Użalać się nad sobą jest najłatwiej rajt? A to nie o mnie chodzi. Chodzi o to, że Młoda wciąż cierpi. Znaczy znowu albo wciąż... już sama nie wiem.

Tak, prowadzę kalendarzyk a nawet kilka. Od wielu lat prowadzę kalendarzyk ataków a ostatnio prowadzę kalendarzyk wszystkiego na jednej kartce z takiego trójdzielnego kalendarza ściennego mając nadzieję na ujrzenie jakiegoś całościowego obrazu. Zaznaczam na nim ataki, wypróżnienia, miesiączkę, ból oraz pełnię. Za jakiś czas rozłożę sobie te kartki na dużym stole jak mapy wojenne i będę rozkminiać ukryty kod. Jak na filmie sensacyjnym. 

Ale póki co kompletnie nic w nim nie widzę.

Nie wiem też czy ból pojawia się podczas owulacji bo cykle są bardzo nieregularne. Dzisiejszy, ostry ból (co pół godziny podawałam - Nospa, Apap, Paracetamol 250 w czopku, Ibuprom) pojawił się 11 dni po poprzednim (czyli od miesiączki) a właściwie to już wczoraj dawał o sobie znać - czy to może być ból owulacyjny? I dlaczego nie reaguje na leki? Jak to jest możliwe, że leki przeciwbólowe nie działają i dzieciak cierpi godzinami?

Oczywiście inne sprawy wykluczyłam i mam takie poczucie, że robię jakieś dziwne rzeczy z tym biednym ciałem mojego dziecka wbrew jej woli. Coś wlewam, coś wciskam, smaruję, coś każę połykać a nawet wrzeszczę nad jej głową bo nie potrafię utrzymać emocji w ryzach. Wywrzaskuję sobie ból jej i mojego istnienia. 

A na dodatek nie mogę poprawić jej pozycji, podnieść, podsunąć, nawet pielęgnować jej w tej chwili nie mogę. Ojciec wracając z pracy zastaje nas w przedziwnych pozycjach.

A w tle tego niekończącego się koszmaru pojawiła się w naszym kurniku wymiana rur gazowych. Już nawet nie będę Was zanudzać opowieściami o tym co muszę rozmontować, gdzie będą mi kuć i co, a gdzie poprowadzą ordynarne rury w mojej całkiem jeszcze nowej kuchni i może tylko trochę starszej łazience. Wystarczy rzec, że od poniedziałku odcinają nam gaz na dwa tygodnie, a skoro mówią że na dwa to z pewnością na trzy. U nas oznacza to brak kuchni oraz brak ciepłej wody bo działamy na piecyku.

I teraz zastanawiam się czy to jest na pewno dobry pomysł - wróć! - czy to aby nie jest jakieś przekleństwo, że ja jestem na zwolnieniu. Bo zawsze jak jestem na zwolnieniu to dzieją się jakieś... powiedzmy... o wiele ważniejsze rzeczy.